پاداش و آثار معنوى ابراء

قرآن در آیه 280 بقره/2 از ابراءِ معسر به تصدّق تعبیر كرده است. كنز العرفان از این تعبیر استفاده كرده كه ابراء مانند هر صدقهاى عبادت، وثواب آن بر قصد قربت متوقّف است؛ البتّه برخى گفتهاند: مقصود از تصدّق در اینجا به دلیل روایت نبوى(صلى الله علیه وآله)كه در آن هر روز مهلت دادن، صدقه شمرده شده، همان مهلت دادن است و مطلب جدیدى نیست؛ ولى صاحب مسالك، این مطلب را رد مىكند. در آیه 280 بقره/2 با آنكه ابراء مستحب است، از مهلت دادن كه واجب است بهتر دانسته شده. از اینجا روشن مىشود كه ثواب آن بسیار است؛ البتّه شمارى از مفسّران گفتهاند: «خَیرٌ لَكُم» یعنى ابراء از مالى كه از مدیون طلب دارید و مىخواهید آن را بگیرید، بهتر است. در آیه 237 بقره/2 پس از آنكه از ابراء و عفو مهر به وسیله شوهر یا زن یا ولىّ او سخن مىگوید، پرهیزگارى را نتیجه ابراء و عفو قرار داده است: «وأَن تَعفُوا أَقربُ لِلتَّقوَى...» . علاّمه طباطبایىمىنویسد: كسى كه از حقّ ثابت خود اعراض و آن را ابراء كند، درباره اعراض از آنچه حق ندارد به آن نزدیك شود و خدا آن را ممنوع كرده، قوىتر خواهدبود و این همان تقوا است. درنهایت، خداوند ترغیب مىكند كه احسان مؤمنان به یكدیگر با ابراء و عفو كردن، به فراموشى سپرده نشود: «ولاَتَنسَوُا الفَضلَ بَینَكُم» ؛ به ویژه زن و شوهر به یك دیگر كمك كنند و براى هم دیگر سختى فراهم نسازند: «إِنَّ اللّهَ بِمَا تَعملونَ بَصیرٌ» خداوند به آنچه انجام مىدهید، آگاه و بینا است.

دسته بندی :
برچسبها: حقوق