درس آزاد نوشهر

نوشهر

مقدمه

نوشهر یکی از شهرهای استان مازندران ایران است. شهر نوشهر مرکز شهرستان نوشهر در استان مازندران است. جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۹۰، برابر با ۱۲۸۶۴۷ نفر بودهاست. زبان های محلی مازندرانی ، ترکی و کردی در نوشهر رایج است. بخش کجور از توابع شهرستان نوشهر است که یک بخش تاریخی است و در گذشته پایتخت شهر کهن رویان بود. لباس های محلی در روستاهای بخش کجور نوشهر استفاده می شود.

شهرستان نوشهر در طول تاریخ دارای دو بخش کوهستانی و جلگهای بود که به بخش کوهی کجور و بخش دَشتی کجور معروف بود و در طول تاریخ جزوی از شهر کهن رویان بود که شامل شهرهای فعلی نور، نوشهر و چالوس بود و سلسله پادوسبانیان بر آن مناطق حکمرانی میکرد. اما شهر نوشهر قدمت جدیدتری دارد، قدیمیترین نام شهر نوشهر سنگ تجن میباشد. آغاز شکل گیری نوشهر از روستای گردکل و منطقه شهر پشت بوده است که در مجاورت رودخانه گردکل در شمال مسیر راه سرتاسری کناره قرار داشته است. در زمان قاجار به لحاظ نزدیک بودن این روستا به دریا و مناسب بودن ساحل آن جهت پهلوگیری شناورهای تجاری مورد توجه شخصی بنام خاچیک قرار گرفت؛ و این منطقه محل مناسبی برای مبادله و حمل و نقل کالا میان ایران و روسیه شوروی و سبب رونق فعالیتهای مختلف اقتصادی گردید. پس از مدت زمانی مورد توجه حبیباله خان سردار خلعتبری قرار گرفت که بجهت آغاز فعالیتهای عمرانی به حبیب آباد معروف شد سپس به دهنو و در سال ۱۳۱۸ هجری شمسی و در زمان پهلوی اول با ایجاد بندر نوشهر و یک سلسله اقدامات عمرانی با هویت شهری در کنار بافت روستائی به نوشهر تغییر نام یافت؛ بنابراین علل عمده استقرار و پیدایش شهر نوشهر در این منطقه را میتوان وجود رودخانههای متعدّد، نزدیکی آن به دریا، کوتاه بودن فاصلهاش به تهران و موقعیت مناسب ساحل آن برای پهلوگیری شناورهای تجاری و حاصلخیزی اراضی اطرافش دانست. از روستاهای زیبا و توریست پذیر در این شهرستان، روستاهای لتینگان، کوشکسرا، مزگاه، کجور، سنگ تجن و سی سنگان است.

بندر نوشهر یکی از مهمترین بنادر اقتصادی و تجاری ایران است که سالانه حجم زیادی کالا از طریق این بندر مبادله میشود. این بندر نزدیکترین بندر به پایتخت ایران (تهران) است و مجهز به خطوط هوایی است. ساخت بندر نوشهر در سال ۱۳۰۹ هu200d.ش توسط شرکتهای بورورکس از هلند و آگرمن بلژیک آغاز و در سال ۱۳۱۸ هu200d.ش راهاندازی شد. قطعات و ماشینآلات کارخانه ذوب آهن کرج اولین محمولهای بود که از طریق روسیه با یک کشتی تجاری به ظرفیت ۱۰۰۰ تن بارگیری و سال۱۳۱۸ هu200d.ش در بندر نوشهر تخلیه گردید. در هر سال حداقل ۵۰۰ فروند کشتی در این بندر تردد میکنند.

فرودگاه نوشهر در سال ۱۳۳۲ بصورت یک باند خاکی ساخته شده و در سال ۱۳۶۲ ترمینال جدید در آن افتتاح شد، مساحت این فرودگاه ۵۸ هکتار است و با باندی به طول ۲۱۵۰ متر قابلیت پذیرش هواپیماهای متوسط پیکر را داراست. این فرودگاه از قابلیت تبدیل شدن به یک فرودگاه بینالمللی برخوردار میباشد. در حال حاضر فرودگاه نوشهر دارای پروازهای هفتگی به تهران، مشهد، شیراز و اهواز میباشد. فرودگاه نوشهر در صورت سرمایهگذاری از ظرفیت توسعه بالایی برخوردار است.

تاریخچه

شهرستان نوشهر در طول تاریخ دارای دو بخش کوهستانی و جلگهای بود که به بخش کوهی کجور و بخش دَشتی کجور معروف بود و در طول تاریخ جزوی از شهر کهن رویان بود که شامل شهرهای فعلی نور، نوشهر و چالوس بود و سلسله پادوسبانیان بر آن مناطق حکمرانی میکرد. اما شهر نوشهر قدمت جدیدتری دارد، قدیمیترین نام شهر نوشهر سنگ تجن میباشد. آغاز شکل گیری نوشهر از روستای گردکل و منطقه شهر پشت بوده است که در مجاورت رودخانه گردکل در شمال مسیر راه سرتاسری کناره قرار داشته است. در زمان قاجار به لحاظ نزدیک بودن این روستا به دریا و مناسب بودن ساحل آن جهت پهلوگیری شناورهای تجاری مورد توجه شخصی بنام خاچیک قرار گرفت؛ و این منطقه محل مناسبی برای مبادله و حمل و نقل کالا میان ایران و روسیه شوروی و سبب رونق فعالیتهای مختلف اقتصادی گردید. پس از مدت زمانی مورد توجه حبیباله خان سردار خلعتبری قرار گرفت که بجهت آغاز فعالیتهای عمرانی به حبیب آباد معروف شد سپس به دهنو و در سال ۱۳۱۸ هجری شمسی و در زمان پهلوی اول با ایجاد بندر نوشهر و یک سلسله اقدامات عمرانی با هویت شهری در کنار بافت روستائی به نوشهر تغییر نام یافت؛ بنابراین علل عمده استقرار و پیدایش شهر نوشهر در این منطقه را میتوان وجود رودخانههای متعدّد، نزدیکی آن به دریا، کوتاه بودن فاصلهاش به تهران و موقعیت مناسب ساحل آن برای پهلوگیری شناورهای تجاری و حاصلخیزی اراضی اطرافش دانست. از روستاهای زیباو توریست پذیر در این شهرستان، روستاهای لتینگان، کوشکسرا، مزگاه، کجور، بندپی و چلک علیا است.

خلاصه

نوشهر یکی از رویایی ترین شهرستان های شمال کشور واقع در غرب استان مازندران است که از شمال به دریای مازندران (کاسپین) ، از جنوب به رشته کوههای البرز، از غرب به شهرستان چالوس و از شرق به شهرستان نور متصل می باشد. این شهر با وسعت بیش از 1700 کیلومتر مربع دارای دو بخش مرکزی و کجور بوده و جمعیتی بالغ بر 140 هزار نفر را در خود جای داده است.

به دلیل آب و هوای دلپذیر آن ( معتدل مرطوب و کوهستانی ) همچنین نزدیکی کوه و دریا و وجود آثار تاریخی و مناطق دیدنی و ارتباطات زمینی، دریایی و هوایی به یکی از مقاصد مسافران داخلی و خارجی تبدیل گشته است.

از جمله مناطق دیدنی این شهرستان می توان به منطقه گردشگری سیترا ، روستای تاریخی و موزه کندلوس ، دیو چشمه ، پارک جنگلی سی سنگان ، سد خاکی آویدر ، باغ گیاه شناسی (اکولوژی) ، چشمه گردوک ، جنگل خانیکان ، روستای حیرت ، قلعه ملک کیومرث ، دزد قلعه ، قلعه سپرز ، دریاچه جنگلی خضر نبی ، آرامگاه های امامزاده سید علی کیا سلطان ، امامزاده نوح ، امامزاده محمد طاهر ، درویش امیر و . . . اشاره کرد.

دسته بندی :